अमेरिकेतील रम्य दिवस - ऑगस्ट महिना

१/८/०९ - प्रीती अणि श्रीकांत चे ऑफिस
अलस्टॉम ही जर्मन कंपनी असून तिथे माझी मुलगी आणि जावई काम करतात. या कंपनीत पूर्वी न्युक्लीएर पॉवर रिसर्च चाले म्हणुन तिथे कृत्रिम तलाव पण आहे, जेणे करुन काही बरे-वाईट झाले तर पाणी कामी यावे. ही कंपनी पॉवर प्लांट तयार करून देते.

४/८/०९ - एअर म्यूजियम
एअर म्यूजियम हे कनेक्टिकट मधे असून प्रीतीच्या घराजवलच आहे. त्यात विमानाचा शोध कधी लागला, पहिले विमान कोणी तयार केले, ते कुठे तयार झाले. पहिले विमान अमेरिकेतून कलकत्ता येथे १२००० मैल गेले, त्याची माहिती आहे. तसेच विमानाची कसकशी प्रगति झाली त्याचे मोडेल्स ठेवलेले आहेत. राइट ब्रदरने विमानाचा शोध लावला त्याचा इतिहास, पहिले एअर बलून १७८३ साली फ्रांस मधून, तसेच १८०४ साली इंग्लैंड मधे पाहिले ग्लायडर उडाले त्याची माहिती आहे. पहिल्या महायुद्धात तयार केलेला बॉम्ब, विमाने, पानबुड्या, हेलीकॉप्टर ठेवलेले आहेत.

७/८/०९ - प्रितीच्या बाबांचा वाढदिवस, हेलीकॉप्टर राइड
प्रितीच्या बाबांचा वाढदिवस आज तिने आम्हाला सरप्राइज़ देवून केला. आम्हाला काही न सांगता तिने गाडीतून आम्हाला दोन तास ड्रायव्हिंग करून नेले आणि एकदम समोर एअरपोर्ट बघून आम्ही सरप्राइज़ झालो. तो एक प्रायव्हेट एअरपोर्ट (मार्शफील्ड) होता, तिथे अनेक प्रायव्हेट छोटी छोटी विमाने आणि हेलिकॉप्टर लैंड केलेली होती ते बघून आम्ही खुपच आर्श्चय चकित झालो. प्रीतिने आमच्यासाठी बुकिंग केले होते हेलिकॉप्टर राईडचे. लोक आपली विमाने पार्क करतात आणि पार्किंगचे भाड़े देतात. आमची संध्याकाळची ६.०० ची राइड होती, आम्ही हेलिकॉप्टरची राइड घेताना पायलटने आम्हाला विचारले की, आर यु नर्व्हस? पण आम्ही खुप उत्सुक होतो. आत बसल्यावर रामने आजोबाला ह्यप्पी बर्थडे केले तेव्हा तर एकदम भरून आले. बसल्या बरोबर लगेचच हेलिकॉप्टरचा पंखा फिरला आणि एकदम हेलिकॉप्टर उंचावर गेले. खाली सुन्दर लॉन होते, घरासमोर छोटे छोटे स्विमिंग पुल होते, हिरवी गर्द जंगल झाडी आणि सुन्दर बिच होते. त्याचवेळी सूर्य पण अस्ताला चालला होता, समुद्राचे पाणी ताम्बडे-लाल झाले होते हे दृश्य खुपच मोहक होते. छोटे छोटे आयलंडस पण होते आणि बीचवर खुप गाड्या होत्या त्या खेळ्ण्या सारख्या दिसत होत्या. ही राइड १५ मि.ची होती पण हा अनुभव खुप अप्रतिम असा होता. आम्हाला आमच्या मुलींचा खुपच अभिमान वाटला, कारण एखादा मुलगा पण एव्हढे करणार नाही. आम्हाला धन्य धन्य वाटले, शब्द अपुरे पडतात.

१५/८/०९ - लेक जोर्ज 
१५ ऑगस्ट हा आपला स्वातंत्र्य दिवस, इथे प्रत्येक राज्यातील भारतीय एकत्र येवून हा दिवस साजरा करतात, झेंडा वंदन, सांस्कृतिक कार्यक्रम करतात.                                                            

                  आम्ही इथून २०० मैलावर असलेल्या ओडिरोंडक पार्कमधे गेलो. हा पार्क मैलोंन मैल पसरलेला आहे. त्यात अनेक लेक आहेत. त्यावर बिच पण आहेत. इथे प्रत्येकजन विकेंडला कुठे न कुठे फिरायला जातात, म्हातारी माणसे पण एन्जॉय करतात. सोबत, सायकल, बोटी पण घेवून जातात. दोन ७० ते ८० वर्षाच्या म्हातार्‍या बायका सोबत बोट घेवून आल्या, एकीने बोटीची चाके काढली त्याची सिट बनवली आणि दूसरी त्या बोटीत बसून लेकमधे खुप दूर गेली. तोपर्यंत पहिली सिगरेट ओढित बसली, काही वेळाने ती परत आली आणि पहिली बोटीत बसून लेक मधे गेली. आशा प्रकारे लहान, मोठे सर्वजण एन्जॉय करत असतात.

माझ्या मुलीने प्यारासेलिंग केले. लेकच्या मधे प्लेटफार्म असतो त्यावरून प्याराशुटला एक झोंका असतो, त्यावर दोघाना एक पाठोपाठ बसवतात आणि हवेत १५ मिनिटे फिरवतात. हा अनुभव खुप थ्रिलिंग होता असे प्रीतिने सांगितले. लेक वरून अधांतरी फिरताना खुपच एक्सईटमेंट वाटत होती, असे प्रीति म्हणाली.                      

२३/८/०९ - गणेश चतुर्थी आणि हरितालिका.
आज गणेश चतुर्थी आणि हरितालिका. अगोदर वाटले कसे काय जमणार परन्तु आम्ही आदले दिवशी बाहेर जावून आसपासच्या झाडांची पाने आणि कॉलनीत असलेल्या ओळखिच्या लोकांकडून फूले आणली. ती इतक्या प्रकारची झाली की, आपल्याकडे पण एव्हढी पत्री झाली नसती. फ़क्त आघाडा, दूर्वा, बेल मिळाले नाही. बेल व् दूर्वा आमच्याकडे चांदीच्या होत्या.

इथे दुकानात ओली माती मिळते, ती आणून प्रीतिने घरीच गणपति बनवला. उंदीर पण केला. प्रितीच्या कॉलनीत ९० टक्के लोक साऊथ इंडियन आहेत. ती लहान मुलांचा श्लोक क्लास घेते. त्याना तिने गणपति स्त्रोत्र शिकवले ते त्यानी २ महिन्यात शिकून पाठ केले. त्याच दिवशी माझ्या नंदेचे तिन नातू जे न्यूयार्कला राहतात ते व् शंतनची बायको पूजा पण आले होते. आम्ही सकाळी हरितालिका पूजन केले व् त्यानंतर गणपतीचे पूजन केले. श्रीकांत आणि वैभव यानि छान डेकोरेशन केले होते. ५ आरत्या म्हटल्या. संध्याकाळी ३० ते ४० लोकाना प्रसाद आणि दर्शना साठी बोलावले. त्याना हरभरा उसळ, चिवडा आणि शिरा पोटभर ठेवले होते. परत ५ आरत्या म्हटल्या आणि संध्याकाळी भजन केले. अशाप्रकारे गणपति पूजन खुपच छान प्रकारे झाले.

दुसरे दिवशी क्लासच्या मुलानी गणपति स्तोत्र म्हटले, श्लोक म्हटले आरत्या म्हटल्या आणि आम्ही गणपतीला निरोप देण्यासाठी नदीवर घेवून गेलो. साग्रसंगीत गणपतीची पाठवण केलि. अशाप्रकारे भारता पेक्षाही छान प्रकारे गणपति उत्सव साजरा केला. दोन दिवसांनी आम्ही ३-४ जणांनी गणपती अथर्वशिर्षाचे ११ वेळा आवर्तन केले.

२७/८/०९ - प्रीतिचा वाढदीवस
१७ तारखेला रामचा बर्थडे मुलाना बोलावून आणि २७ ता.ला प्रीतिचा बर्थडे डेकोरेशन करून आणि बाहेर जेवून साजरा केला. प्रीति आणि श्रीकांत त्याच दिवशी ह्वाट एअर बलून राइडला जाणार होते, परन्तु त्या दिवशी हवामान ख़राब होते म्हणुन ते ८ दिवसानी जावून आले.

हॉट एअर बलून राइड
श्रीकांत तर्फे ही बर्थडेच गिफ्ट होत. ही राइड फ़क्त सकाळी किवा संध्याकाळीच असते. सकाळी ५ वा.च ते बाहेर गेले. तिथे तो बलून एव्हढा मोठा होता की तो पंख्याने फुगवावा लागला. त्याचा पायलट एक डॉक्टर होता, ते ८८ वर्षाचा होता. क्लेटन थॉमस असे त्यांचे नाव होते. ते ३ ते ४ वेळा ऑलिम्पिक मधील खेळाडुना ट्रीटमेंट साठी गेला होतते. तसेच त्यांनी ७००० लोकाना बलून राइड करवून आणली. त्यांननी विविध बलून राइड स्पर्धेत भाग घेतलेला होता. त्यांचे स्व:ताहाचे मोठे घर, त्यापुढे बरेच एकर लॉन आणि मागे तीन पॉण्ड होते आणि छोटा झरा पण. त्यांचे ३ असिस्टंट होते, त्यांचे मदतीने त्यांनी बलून फुगविला त्यात बत्तिसरखे एक भांडे होते, त्यात ज्वाला लावल्या, त्यामुळे हवा गरम झाली आणि आणि बलून हवेत उडाला. त्याला खाली एक बास्केट लावले होते, त्यात हे तिघेही जण उभे राहिले. बलून वर जाण्याचे आधी पायलटने सांगितले की, वर काहीही होवू शकते, तुम्ही आताही परत जाऊ शकता. पण दोघेही जाण्याच्या निर्धाराने आले होते. साधारण ८०० ते १००० फुट वरून ते बलून जात होते. सकाळची वेळ असल्याने वातावरण प्रसन्न होते. सगळीकडे डोंगरावर धुके पसरले होते. खालचे दृश्य खुपच रमणीय होते. छोटी छोटी घरे, पॉण्ड, जंगल, स्विमिंग पुल, स्टड फार्म असे सर्व दिसत होते. त्याचवेळी एक ट्रक जी.पि.एस.च्या सहाय्याने त्यांचा मागोवा घेत होता, कारण बलून कोठे लैंड झाले त्याना कळायला दूसरा मार्ग नव्हता. असे जवळ जवळ ४५ मिनिटे फिरल्या नंतर आता लैंड व्हावयाचे पण त्यांचे बलून लैंडच होत नव्हते, त्यासाठी मोठी जागा लागते. एकदा तर ते एक झाडावरच आदळले. बलून खाली आलेले बघून लोक त्यांना बोलवत होते. मैदान बघून लैंड करावे लागते, पण त्यांचा प्रयत्न फोल जायचा तेव्हा जरा भीती वाटली असे प्रीति म्हणाली. कसेतरी ४५ मी.नि एक ठिकाणी ते लैंड झाले, तेव्हा हायसे वाटले, असे प्रीति म्हणाली. ते एका शेतकर्‍याच्या शेतात लैंड झाले म्हणून त्याला एक शम्पेनची बाटली दिली. परत बलून बंद करने हा एक मोठाच कार्यक्रम होता. हा अनुभव खुपच चित्त थरारक होता असे प्रीतिने सांगितले. अजुन एकदा रबरी गोल ट्यूब मधून ते नदीच्या प्रवाह बरोबर वाहत गेले. विशिष्ट ठिकाणी त्याना घेण्यासाठी लोक आले. असे अनेक अनुभव ती घेत असते. इथे सर्व लोक हौशी असतात. सर्वजणच दर वीकएंडला कयाकिंग, राफ्टिंग, बोटिंग, सायकलिग असे प्रकार करत असतात.

२९/८/०९ - मोहेगनसन कसीनो
अन्कास्व्हिले या गावी मोहेगन सन हा मोठा कॅसीनो आहे. आम्हाल वाटले कॅसीनो काय पहायचा पण गेलो ते बरे झाले असे वाटले. ५ मजली पार्किंग असे दोन बिल्डिंग होत्या. पाउस खुप होता तरी सर्व पार्किंग भरलेले होते. कॅसीनोचे प्रवेश द्वाराचे डिझाईन इतके अप्रतिम होते की बघत रहावे असे वाटे. कॅसिनोचे चार भाग होते. १) कॅसीनो ऑफ़ अर्थ, २) कॅसीनो ऑफ़ स्काय, ३) कॅसीनो ऑफ़ विंड आणि ४) कॅसीनो ऑफ़ वुल्फ. कोल्ह्याची गुहा हा कसीनो आम्ही प्रथम बघितला. तिथे जवळ जवळ २५ हजार मशीन होत्या पण त्यातील १० टक्के मशीन्स पण रिकाम्या नव्हत्या. अनेक मशीनवर प्रौढ़, तरुण, म्हातारे तसेच सर्व वयाच्या बायका बसून गेम खेळत होते. काही लोक पत्ते, तर काही गोल चक्राचा खेळ आणि अनेक प्रकारचे पैशाचे गेम खेळत होते. श्रीमंत लोकांसाठी वेग़ळा विभाग होता. १८ वर्षाच्या खालील लोकाना प्रवेश नव्हता. एक सेक्शन मधून दुसरीकडे जाताना अधिकच सुन्दर डेकोरेशन असायचे. पब, नाईट क्लब तसेच रेस्टॉरंटस पण होते. वरती एक रेस्टॉरंट होते, त्याचे पूर्ण छत तारंगणाचे होते. असे वाटत होते वरती चन्द्र आणि चांदण्या चमकत आहेत आणि आपण त्याखाली बसलो आहोत. लँप आणि बसण्यासाठी खुपच छान व्यवस्था होती. मोठ मोठी सुन्दर पोर्ट्रेट होती. एक मोठा धबधबा होता. त्याचे मागे होटल होते. बायका सुधा गेम खेळत होत्या, हातात सिगरेट आणि दारूचा ग्लास असायचा. अमेरिकन संस्कृति दुरून बघन्यसाठी छान आहे, पण ती आपल्याला सूट होणार नाही. फोटो मात्र खुप काढले

३०/८/०९ - शेल्बर्न फॉल मोहाक ट्रेल
म्यासच्युसेट या राज्यातील मोहक ट्रेल हे इथे खुप प्रसिद्द आहे. हा रस्ता खुपच सुन्दर आहे. एक बाजूला कोल्ड रिवर आणि दुसर्या बाजूला हिरवे हिरवे डोंगर. नदी एकदम उथळ असल्याने पाणी नुसते खळाळते होते. पूर्ण रस्ता नदीच्या काठाने होता. नावाप्रमानेच रस्ता मोहक होता. एक ठिकाणी कैम्पिंगची खाजगी जागा होती. तिथे छोटे छोटे केबिन होते. ते सर्व नदीकाठी होते. टेंट पण लावलेले होते, त्यात लोक ३-४ दिवस राहण्यासाठी येतात. ६ महीने आधीच या सर्व जागा बुक होतात. तसेच कॅरावॅन हा एक प्रकार इथे असतो. मोठी वॅन असते, त्यात दोन बेड, एक ओटा आणि रेस्टरूम असते. ती घेवून जंगलात जायचे आणि २-३ दिवस तिथेच रहायचे.

ही नदी उथळ असल्याने खुप लोक इथे राफ्टिंग आणि कयाकिंग करत होते. आम्ही पण क्याम्पिंगचे बुकिंग केले होते, पण आता खुप थंडी पडली असल्याने आम्ही तो बेत क्यांसल केला. कोल्ड रिवेरमधे खुप खेळुन आणि फोटो काढून आम्ही पुढील ठिकाणी गेलो.

तिथून जवळच डिअर फिल्ड रिव्हर वर शेल्बर्न फॉल आहे, तिथे एक वॉटर फॉल आहे. ते पाणी दगडावर पडून पडून दगडाला गोल गोल खड्डे पडलेले आहेत. तसेच तिथेच एक ब्रिजवर दोन्ही बाजूने सुन्दर सुन्दर अनेक प्रकारची फूले लावलेली असून तो ब्रिज १९०८ साली बांधलेला आहे. त्याला ब्रिज ऑफ़ फ्लोवर असे नाव आहे. त्यावरून चालताना खुप मजा येत होती. ते गाव पण छोटेसेच होते पण खुप सुन्दर होते. नदीच्या एक बाजूने फॉल आणि दुसर्या बाजूने पाण्यात त्याची सावली हे दृश्य खुपच सुन्दर होते. इथे छोटी छोटी गावे पण खुपच मनमोहक असतात. बंगले सुन्दर तर असतातच पण त्यापुढे खुप मोठे लॉन आणि बाग, त्यात कारंजी आणि पुतले बसवलेले असतात.

म्यॅजिक विंग हे बटरफ्लाय गार्डन आहे. तिथे हजारो प्रकारची फुलपाखरे होती. ह्या झाडावरुन त्या झाडावर बागडत होती. लाल, हिरवी, ब्रावुन अशा अनेक प्रकारची खुप फुलपाखरे होती. ती मधाच्या पोळ्यावर येवून बसत तेव्हा आपल्याला त्याना फोटोत कैच करता येते. आपल्या हातावर पण येवून बसायची. मुलाना तर खुपच आनंद व्हायचा. ही मजा काही औरच होती. मुलाना इथून बाहेर यावेसेच वाटत नव्हते. बाहेर पडताना आपल्या पाठीवर एखादे फुलपाखरू नाही न हे पाहावे लागते.